ของรัก

posted on 11 Oct 2011 17:30 by pjpmee  in paper
ในชีวิตคนเรา
 
 
ต้องเคยมีสิ่งที่เรียก "ของรัก"
 
 
ไม่ว่าจะเป็น คน สัตว์ สิ่งของ 
 
 
และบางคนก็ไม่ได้มีเพียงแค่สิ่งเดียว......
 
 
 
 
นึกย้อนไปสมัยอนุบาล
 
 
ทุกสิ่งทุกอย่าง ถูกมองว่าเป็นของเล่น
 
 
 
ใบไม้ถูกนำมาห่อดอกเข็มที่ถูกเก็บจากริมทาง
 
อาหารฝีมือคุณแม่ที่ทำให้กับคุณพ่อ
 
.......
 
 
ต้นมะขามใหญ่
 
ฐานทัพที่ทุกคนต่างปีนป่ายจับจองที่ประจำของตนเอง
 
 
.........

 
 
 
 ของเล่นที่เราสมมุติขึ้นมา เพื่อจะเป็นสิ่งประกอบการเล่นสนุกในวัยเด็ก 
 
 
จินตนาการเหล่านี้ก่อให้เกิดรอยยิ้มทุกครั้งเมื่อนึกย้อนกลับไป
 
 
แม้จะเกิดจากสิ่งที่ไม่มีราคาก็ตาม
 
แต่รู้สึกรักและผูกพันอย่างบอกไม่ถูก
 
 
 
...........
 
 
เมื่อเวลาผ่านไป
 
หุ่นยนต์เอย ตุ๊กตาเอย รถถัง จักรยาน..
 
 
ได้เข้ามาสร้างประสบการณ์แปลกใหม่
 
นำพาความชื่นชมปนอิจฉาจากสายตาเด็กคนอื่น
 
ความรู้สึกอิ่มเอิบที่ได้ครอบครอง
 
ของเล่นที่ถูกประเมินจากคนอื่นว่า "มี"คุณค่า
 
 
แต่สุดท้ายแล้วเมื่อยุคสมัยเปลี่ยนแปลงไป
 
เรากลับมีความทรงจำกับของเล่นเหล่านี้น้อยกว่า...ของเล่นในจินตนาการ
 
 
........
 
 
เมื่อเรามีความรักกับใครสักคนหนึ่ง...และเขาก็รักเรา
 
ตราบจากวินาทีนั้น
 
เป็นแค่เรื่องของคนสองคน
 
 
 
ไม่มีใครเห็นค่าความรักของเรา...เท่าเรา
 
 
 
 
 
หากให้ผมเลือกย้อนเวลากลับไปได้ 
 
จะขอใช้เวลากับวัตถุที่รังสรรค์จากจินตนาการที่ใสซื่อ
 
 
อยู่เล่นพ่อแม่ลูกกับเด็กผู้หญิงคนเดิมที่สนามเด็กเล่น
 
 
ปีนป่ายต้นมะขามต้นเดิม ร่าเริงไปกับเหล่าแก๊งค์
 
มากกว่า
 
 
อยู่กับของเล่นที่มีค่าทางราคา...ทางสังคม
 
แต่ไม่เคยมีความรักกับเรา
 
 
 
 
ของที่มีค่า...บางครั้งอาจจะไม่ใช่ของที่เรารัก
 
 
แต่ของที่เรารัก เป็นของที่มีค่าสำหรับเราเสมอ
 
 
 
สวัสดี.
 
 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

คิดถึงมากก ของเล่นแต่ก่อน มีเยอะมาก ถูกบ้าง หาได้ตามริมทางบ้าง แต่ก็สนุกไม่แพ้กัน ยิ่งเมื่อมีเพื่อนอยู่ข้างๆ มาเล่นด้วยกันยังไงก็มีค่าquestion

#1 By nudee (125.27.48.194) on 2011-10-11 17:50

ชอบสองประโยคสุดท้ายมากเลย

big smile big smile

#2 By The ghm* on 2011-10-11 19:10

Hot! เป็นเรื่องจริงที่สุด
การประเมินว่ามีค่าแค่ไหนเป็นเรื่องของเรา

#3 By zhomao on 2011-10-11 19:20

กินใจครับ Hot! Hot! Hot!
เวลาคนๆหนึงหายไป เราไม่ได้นึกถึงคนๆนั้น แต่นึกถึงเวลาที่เราอยู่กับคนๆนั้นHot!

#5 By Howl on 2011-10-11 21:44

Hot! Hot! Hot!

#6 By จดจำไว้เสมอ on 2011-10-12 07:40

ชอบครับ

* * *
ปล.ขอบคุณที่แวะมาในblogนะครับ
Hot!

#7 By G.ling on 2011-10-12 08:05

angry smile sad smile Hot!

#8 By ปิยะ99 on 2011-10-12 10:24

สองบรรทัดสุดท้าย เอาใจไป T^T

#9 By ppapui (110.169.223.78) on 2011-10-12 18:16

เพียงทั้งหมดนั่นคือเรื่องจริง

#10 By 8happyrainbow on 2011-10-12 18:16

อีักสิ่ง
ที่เราต้องการ
คนรัก


Hot! Hot!

#11 By อิสระรำพัน on 2011-10-13 01:03

ตอนเด็กๆ

เล็กๆ น้อยๆ ก็มีความสุขแล้ว

แต่พอโตขึ้น

เท่าเดิม บางทีก็เติมไม่เต็ม..

หรือใจเราไม่เท่าเดิม..?

#12 By A Beautiful Lie on 2011-10-14 01:50

"ของที่มีค่า...บางครั้งอาจจะไม่ใช่ของที่เรารัก
แต่ของที่เรารัก เป็นของที่มีค่าสำหรับเราเสมอ"

เห็นด้วยมากๆ ครับ

ส่วนกรณีผม มีคนเคยถามเหมือนกันว่า ทำไมถึงยังใช้ของเดิมๆ ทำไมไม่เปลี่ยนไปซื้อของใหม่ที่ดีกว่า (แพงกว่า) คำตอบง่ายๆ คงเป็นความผูกพันกับสิ่งที่ให้คุณค่ากับมันมากกว่า ไม่ว่าจะเก่าแค่ไหน จะมีตำหนิยังไง มันก็เป็นของที่เรารัก

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

(ขอแอดไว้ละกันครับ) big smile

#13 By Notti Sweettoothi on 2011-10-16 23:32

Hot! Hot! Hot!

จริงแท้และแน่นอนคร้าบบบบบ^^big smile big smile big smile
รักษาสิ่งที่เรารักให้ดี
big smile big smile Hot! Hot!

#15 By 40reborn on 2011-10-22 16:12

#17 By (91.212.226.143) on 2011-11-15 08:24

#18 By (91.212.226.143) on 2011-11-15 08:24

#19 By (91.212.226.143) on 2011-11-15 08:25

#20 By (91.212.226.143) on 2011-11-15 08:25

#21 By (91.212.226.143) on 2011-11-15 08:25

เราเคยทำของชิ้นหนึ่งหาย

ร้องไห้เป็นเดือน

คงเพราะเรารักมันมาก จนเกินไป

ตอนนี้ก็ยังรักของอยู่ แต่จะรักให้น้อยลง

รักแค่พอประมาณ จะได้ไม่เสียใจมากเกินไป

Hot! Hot! Hot!

#23 By Nicky on 2012-03-27 19:15