GUMBEAR View my profile

ย่ำ

posted on 01 Oct 2013 21:00 by pjpmee in Blackboard directory Diary, Idea

 

 

วันนี้เป็นวันที่ 2 ที่เราไปฟิตเนส 

 

ร่างกายปวดระบบไปหมด เพราะกล้ามเนื้อที่เคยมีสลายไปกับสุราและอาหาร

เราไม่อยากใช้คำว่า ไม่มีเวลาออกกำลังกาย.

 

เรามี แต่ไม่ทำเอง 

 

 

 

ขณะที่เดินเบิร์นช่วงสุดท้ายของการฟิตเนส

 

เทรนเนอร์ปรับระดับให้ความสูงให้เหมือนการเดินขึ้นเขา 

 

45 นาที

 

แม้สปีดที่ตั้งไว้จะไม่เร็วมาก

 

แต่ก็มากพอที่จะทรมานร่างกายที่ทรุดโทรมนี้ให้แหลกร้าว

 

 

 

 

ผ่านไปเพียง 15 นาที 

 

ร่างกายเริ่มฟ้องถึงอาการอ่อนล้า ระดับการเต้นของหัวใจพุ่งไปที่ 145 ครั้งต่อนาที

 

 

 

 

30 นาที 

 

ต้นขาที่เคยมีพละกำลังจากการเป็นนักฟุตบอลตอนเด็กๆ บัดนี้ไม่เหลือสภาพนั้นอีกต่อไป

 

ร่างกายเรารับไม่ไหวแล้ว

 

ทั้งๆ ที่วิ่งอยู่กับที่ แต่ทำไมเราถึงสู้มันไม่ได้

 

 

คล้ายกับว่าเราไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลย เราจึงเริ่มไม่เชื่อว่าการย่ำอยู่กับที่จะมีประโยชน์

 

 

หัวใจเต้นเร็วจนแทบขาดใจ

เหลือแต่กำลังใจเท่านั้นที่สั่งการแทน

 

อยู่ๆ ดีเราก็เหลือบมองไปที่ต้นแขนเรา

 

มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเม็ดใหญ่ๆ มากมาย

บ้างค่อยไหลย้อยลงไปที่ท้องแขน บ้างก็ไหลหยดลงไปบนลู่วิ่ง

 

 

 

 

 

 

ก่อนที่ร่างกายจะหยุดทำงาน  กำลังใจของเราหยุดไปก่อนแล้ว

 

 

 

 

 

คนบางคนกล่าวถึงการย่ำอยู่กับที่ในเชิงลบ

 

เราเห็นด้วย...จนกระทั่งวันนี้ 

 

 

เราว่ามันก้ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

 

 

บางเหตุการณ์การเดินย่ำอยู่กับที่อาจหมายถึงการรอคอย ไม่ได้หมายถึงการยึดติด 

 

อาจหมายถึงการฝึกซ้อมให้ช่ำชอง ไม่ได้หมายถึงการไม่พัฒนา

 

 

 

 

เราไม่ได้เดินย่ำเพื่อรอให้ถึงนาทีที่ 45 แต่เรารอวันที่จะกลับมาฟิตเหมือนเดิม

 

เราไม่ได้เดินย่ำเพื่อเบิร์นอย่างเดียว แต่เราจะเดินจนถึงวันที่มัดกล้ามและหัวใจไม่ทำให้เราทรมาน

 

 

 

 

ย่ำต่อไป..อย่าหยุด

 

 

สวัสดี

 
 

Comment

Comment:

Tweet

ชอบอีกแล้วครับbig smile big smile

#4 By บ้านชาวนา on 2014-08-04 08:47

สู้ๆนะคะ 
บางทีถ้าเรายังไม่พร้อม การย่ำอยู่กับที่ยังดีกว่าฝืนก้าวไปอย่างไม่มั่นคงละเนอะ 
Hot! Hot! Hot!

#3 By min on 2014-01-16 02:30

ย่ำต่อไป
สักพัก
ทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทางเองครับ big smile

#2 By kae on 2013-11-23 10:29

Hot! Hot! Hot!
การเคลื่อนไหว.. เพื่อที่จะเดินทางไปข้างหน้าอย่างมั่นคง..
ฉันยังคงย่ำเท้า..
อยู่อย่างนั้นbig smile big smile big smile