Pause & Rewind.
posted on 19 Apr 2012 18:15 by pjpmee in paper directory Diary, Ideaหลังจากเอนทรี่นี้
ผมคงหายไปสักพัก
รู้สึกต้องการเวลาเพื่อจะเตรียมตัวกับการเผชิญหน้า
กับสิ่งที่...ไม่เคยหวังไว้
เมื่อประมาณ2-3ปีที่แล้ว
ผมเริ่มบันทึกความคิดของผมแบบจริงๆจังๆ
มีเก็บไว้บ้าง คิดแล้วก็ลืมบ้าง หล่นปลิวหายไปกับสายลม
ไม่เคยคิดว่าประโยคสั้นๆของผมจะไปสั่งสอนใคร
หรือจะโชว์ว่าผมเป็นนักกวี
ทุกๆตัวอักษรแค่เรียงไปตามอารมณ์ สิ่งที่ผมพบเจอ
ประสบการณ์ที่อย่างน้อยน่าจะบันทึกไว้ให้ตัวเองได้อ่าน
...เผื่อมีใครคนอื่นเขาพบเจอเหตุการณ์ความรู้สึกคล้ายๆเรา เขาจะได้รู้ว่าเขาไม่ได้เหงา
อย่างน้องก็มีผมอีกคนที่รู้สึกเหมือนกัน.
................................................................................................................................
โอกาสไม่ใช่ลูกชิ้น อย่ารอเพื่อจะกินเป็นสิ่งสุดท้าย
สิ่งใดมีค่า,ดูจาก,ความโหยหาเมื่อสิ่งนั้นจากไป.
มีคนแนะ มีคนนำ แต่สุดท้ายอยู่ที่เราเลือกทำ
ไม่มีค่าอะไร
เมื่อถึงปลายทาง
แต่จำไม่ได้แม้แต่จุดเริ่มต้น.
ของที่มีค่า อาจไม่ใช่ของที่เรารัก
แต่ของที่เรารัก มีค่าเสมอ.
เพื่อนของเงินคือของมีค่า
เพื่อนของเวลาคือความทรงจำ
ความรัก
สิ่งแรกที่รู้จัก
สิ่งสุดท้ายที่เข้าใจ
(anonymous)
แม้ในทุกวันจะไม่ใช่วันที่ดี
แต่เมื่อเวลาผ่านไป
มันจะเป็นความทรงจำชั้นดี
คนที่สวย อาจจะ ไม่ได้เป็นคนที่ใช่
แต่คนที่ใช่ ไม่มีความจำเป็นว่าต้องสวย.
เราไม่เคยรู้สึกว่าโลกหมุนอยู่
จนกระทั่งคนๆนั้นเดินเข้ามาในชีวิต
โลกหยุดหมุน.
ความรักที่มอบให้คนอื่นเป็นเรื่องดี
แต่
ความรักที่มอบให้กับคนที่ใช่เป็นเรื่องที่โชคดี
ความสุขไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก
เพียงอย่างเดียว
อย่ายึดติด
รักที่เจ็บปวด
ไม่ใช่รักแล้วเราทรมาน
แต่คือการที่รักเขาแล้วเขาทรมาน.และเราก็เลิกรักเขาไม่ได้
ชีวิตไม่ใช่หนัง
บางเรื่อง
ก็ไม่ได้อยากดู
พระจันทร์ยิ่งสว่างมาก
ดาวรอบๆก็จะค่อยๆจางลง
คนยิ่งทำตัวเด่นดังหยิ่งทะนงมากๆ
มิตรภาพรอบกายก็จะจางลงเช่นกัน.
กว่าจะรู้ว่า
นาฬิกาถ่านใกล้จะหมด
นาฬิกาก็หยุดเดินไปเสียแล้ว
ได้มาง่าย
ก็ลืม
ตอนที่โหยหา
เดินใกล้กันมาก
ก็
สะดุดขากันง่ายขึ้น
สุรา
เพียงแค่หยุดนาฬิกาสมองของเรา
ไม่ได้หยุดเวลา.
ความรักสมัยนี้เปราะบาง
เพราะผลิตให้
ตอบสนอง แต่ ไม่ทนทาน
บางสิ่งอย่าง
หาข้อบกพร่องไม่ได้
จนกว่าเวลาจะผ่านไป
ชอบไม่เหมือนกัน,ไม่สำคัญ,เท่า"ชอบ"กัน.
บางทีคนเราอาจจะแค่ต้องการ คนที่พยุงเขาขึ้นมา
มากกว่าที่
ต้องการจะรู้ว่าทางออกอยู่ที่ไหน
แค่ลดมาตราฐานชีวิตตัวเองลง
สิ่งที่สวยงาม
ก็จะหาง่ายขึ้น
บางครั้งความพอดีนั้น มาจาก การที่ไม่มีสิ่งใดเลยก็ตาม
สวัสดี.
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์ในทุกๆเอนทรี่ ขอบคุณดาวแดงทุกดวง ขอบคุณพี่ๆน้องๆ ที่แวะเข้ามาอ่านเรื่อยๆ
ตอนนี้ผมหมดแรงจริงๆ
แต่สัญญาว่า จะไม่หายไปนาน
หากไม่รบกวนจนเกินไป ก็อย่าเพิ่งลืมบล๊อกนี้ไปกันนะครับ.
Tags: ประโยค, รวบรวม, อารมณ์26 Comments